In de Disco! Yeah!

Voor een succesvolle installatie van TinyCP op m'n thuisserver moest ik terug naar Ubuntu 18.04. Anders mekkert Tiny bij het installeren. Maar wat belet me om als het al goed draait het OS alsnog te upgraden? Niks dus, het is mijn eigen server. Gaat het fout, dan begin ik maar weer eens opnieuw.

Maar het ging helemaal goed! Jippieéee!!!
Het was eigenlijk heel simpel: in /etc/apt/sources.list alle vermedling van 'bionic' vervangen door 'disco', de codenaam van de nieuwe release. Vervolgens apt update && apt dist-upgrade && apt upgrade && apt autoremove && reboot. En toen waren we geland in de disco versie van Ubuntu, inclusief een draaiende versie van TinyCP en draaiende versies van alle door TinyCP geïnstalleerde servers, zoals Apache2, Postfix en Dovecot. En, o ja, alles draait nu onder php 7.3 ipv 7.2.

Succesvol dagje geweest!
En toen ik toch bezig was: TinyCP installeert alle gebruikersgegevens, inclusief e-mail en websites in de /var folder. Maar dat was gewoon een standaard folder onder de root van Ubuntu. Dat begon aardig groot te worden... Vroeger, toen ik alles nog met de hand deed, zette ik het in /home, en dat was een folder die op een van mijn data-volumes stond (met een paar TB aan ruimte, en in een voor kleinenere bestanden gunstiger filesystem, nl. Reiserfs. Ik heb hetzelfde nu met /var gedaan. Zoiets heeft wat voeten in de aarde, maar het lukte aardig. Eerst /var hernoemt naar iets anders en toen onmiddellijk een symbolic link gemaakt van dat iets anders naar /var. Toen rustig de hernoemde /var gekopieerd naar de nieuwe locatie en /etc/fstab aangepast, zodat voortaan /var gebonden wordt aan een folder op het datavolume. Daarna een reboot, en ja hoor, het werkt!

Dat betekent dat als de SSD waarop Ubuntu geïnstalleerd staat, het zou begeven, ik nog steeds bij m'n data kan, omdat die op 4 in RAID-5 opgestelde HD's van bruto(!) 6 TB per stuk draait.

Datum